Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı olan; sağlam.
Köken: Türkçe
Durak, bekleme yeri; sabırlı, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Durmak fiilinden türetilmiş, hareketsiz kalmak veya bir yerde beklemek anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Bir kuş türü; su kenarlarında yaşayan, uzun bacaklı ve ince yapılı bir kuş.
Köken: Türkçe
Durnalık, durnanın dişi olan kuş türü; aynı zamanda durnanın genel adıdır.
Köken: Türkçe
Dursade, 'durmak' kökünden türetilmiş olup, 'duraklama, bekleme' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursadiye, genellikle 'durmak' fiilinden türetilmiş bir isim olup, 'sakin, durgun' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Dursan ismi, durmak, sabit kalmak anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursun, durmak fiilinden türemiş olup, sabit, yerinde duran anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursine, duruşu ve durumu ile ilgili anlamlar taşıyan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dursun ismi, 'durmak' fiilinden türetilmiş olup, 'duraklayan', 'sakin', 'sabırlı' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursunali, 'durmak' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'duraklayan, sakin' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Dursun, durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Dursuniye, duruşu ve sabrı simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun; huzurlu.
Köken: Türkçe
Duru ve alp kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'sakin, duru' ve 'yiğit, cesur' anlamlarına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri, köy.
Köken: Türkçe
Duru, saf, temiz; aynı zamanda sakin ve huzurlu anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Duruluğu, saflığı simgeleyen bir isim.
Köken: Türkçe
Duru, sakin, temiz; aynı zamanda bir isim olarak kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, huzurlu olan.
Köken: Türkçe
Küçük bir nesne veya parça; ayrıca, bir şeyin en küçük hali.
Köken: Türkçe
Eski Türkçe'de 'dur' kökünden türemiş olup, 'durak' veya 'bekleme yeri' anlamına gelir. Ayrıca, 'kadın' kelimesi ile birleşerek 'durak kadın' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Durukal, sağlam, dayanıklı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Sert, dayanıklı; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, hareketsiz.
Köken: Türkçe
Sakin, durgun, huzurlu olan.
Köken: Türkçe
Durmak, sabit kalmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Duruşu, durumu, hali ile dikkat çeken, belirgin.
Köken: Türkçe
Duru ve sağlam bir şekilde ayakta durma durumu.
Köken: Türkçe
Suyun duru, temiz ve berrak olması durumu.
Köken: Türkçe
Dayanıklı, sağlam, güçlü.
Köken: Türkçe
Türk kökenli bir isimdir.
Köken: Türkçe
Duru, temiz, saf anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Düşünceleri ve duyguları ifade eden, genellikle bir kişinin içsel dünyasını yansıtan bir terim.
Köken: Türkçe
Duygularla ilgili olan, hissetme yetisine sahip.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği içsel durum veya his.
Köken: Türkçe
Duygulu, hissetme yeteneği yüksek olan kişi.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durumlar.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durum veya his.
Köken: Türkçe
Duygularını ifade edebilen, hisleri güçlü olan kişi.
Köken: Türkçe
Duyularla ilgili veya duyularla algılanan.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı.
Köken: Türkçe
Ahşap veya metal gibi malzemeleri işleyerek çeşitli eşyalar yapan, marangoz.
Köken: Türkçe
Küçük bir şeyin, bir nesnenin ya da bir olayın adı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dündaralp, cesur ve yiğit anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Üzerinde insan, hayvan ve bitkilerin yaşadığı, su ve hava ile çevrili gezegen.