Köken: Türkçe
Gürses, güçlü ve sesli konuşan, yüksek sesle ifade eden kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Gürsevil, gür ve sevil anlamında, sevgi dolu, sevgiye değer bir kişilik özelliği taşıyan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Gürsu, genellikle yeşil ve sulak alanlar anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Türkçe
Gürşen ismi, 'gür' ve 'şen' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'gür' kelimesi 'gürültülü, coşkulu' anlamına gelirken, 'şen' kelimesi 'neşeli, mutlu' anlamındadır.
Köken: Türkçe
Gürültü, ses; aynı zamanda güçlü, kuvvetli anlamında da kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Güzellik, naz ve zarafet anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, hoş.
Köken: Türkçe
Güven, birine ya da bir şeye duyulan inanç, itimat.
Köken: Türkçe
Güven veren, güvenli olan.
Köken: Türkçe
Güvenilir, emin, sağlam.
Köken: Türkçe
Uçabilen, genellikle beyaz veya gri tüyleri olan, barışın simgesi olarak kabul edilen kuş.
Köken: Türkçe
Bir kuş türü; genellikle barış ve sevgi sembolü olarak kabul edilir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Sonbahar mevsimi.
Köken: Türkçe
Güzellik, hoşluk, çekicilik anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, estetik olarak çekici olan.
Köken: Türkçe
Hoş, çekici, estetik olarak güzel olan.
Köken: Türkçe
Güzel ve ay gibi parlak olan.
Köken: Türkçe
Güzel olan, hoş, estetik.
Köken: Türkçe
Güzel olan, hoş, estetik açıdan çekici.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, estetik olarak çekici olan.
Köken: Türkçe
Güzellik, hoşluk, zarafet anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, estetik.
Köken: Türkçe
Güzellik, estetik ve zarafet anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Güzel, zarif, seçkin.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, hoş olan.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, hoş olan; sevimli.
Köken: Türkçe
Güzellik ve zarafet anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güzellik, zarafet ve hoşluk anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Garip, tuhaf; alışılmadık, farklı olan.
Köken: Türkçe
Tanrı tarafından bahşedilen, özellikle sevinç ve mutluluk veren güzel bir şey.
Köken: Türkçe
Harf olarak kullanıldığında, genellikle 'h' sesi ile ilişkilidir.
Köken: Türkçe
Hacergül, bir kadın ismidir ve genellikle 'gül' anlamında bir sevgi, güzellik veya zarafet ifadesi olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Hacı olan, hacı unvanına sahip kişi.
Köken: Türkçe
Hacı olan, hacı unvanına sahip kadın.
Köken: Türkçe
Hacıkadın, saygıdeğer kadın, hacı olan kadın anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Hacibey, 'hacı' unvanına sahip olan bey anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Hacibey, 'bey' unvanı taşıyan bir kişinin adı veya unvanıdır.
Köken: Türkçe
Küçük hacim veya boyut; aynı zamanda bir isim olarak kullanılmaktadır.
Köken: Türkçe
Hacihanim, 'hacı' unvanına sahip olan kadın anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Hacı kadın, hacı olan kadın; dini bir görev olarak hacca gitmiş kadın.
Köken: Türkçe
Hacile, genellikle 'hac' kelimesinden türetilmiş olup, hac ibadetini yerine getiren kişi anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Hacili, hacı olan, hacı unvanına sahip kişi.
Köken: Türkçe
Haciosman ismi, 'Hacı' kelimesinden türetilmiş olup, 'hac' anlamına gelir ve genellikle dini bir seyahati tamamlayan kişiyi ifade eder.
Köken: Türkçe
Haco ismi, genellikle sevimli, hoş, dostça anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, nazik.