Köken: Türkçe
Gelişmiş, ileriye doğru olan.
Köken: Türkçe
Gelecek günler, ilerideki günler.
Köken: Türkçe
Küçük, genç, yaşıt, akran.
Köken: Türkçe
Bir yerin, özellikle bir dağın veya tepenin adı.
Köken: Türkçe
Bir şeye duyulan dikkat ve merak.
Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan; bir konuya veya duruma karşı duyarlılık gösteren.
Köken: Türkçe
İlgin, ilgi gösterme, dikkat etme anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlginç, dikkat çekici, merak uyandıran.
Köken: Türkçe
İlgi çekici, dikkat çeken.
Köken: Türkçe
İlgü, ilgi ve alaka anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan, meraklı.
Köken: Türkçe
İlgili, alaka duyan, meraklı.
Köken: Türkçe
İlhan ismi, 'ulu, büyük, lider' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlişki, bağlantı anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
Bilgi ve bilimle ilgili olan, öğrenmeye ve öğretmeye önem veren kişi.
Köken: Türkçe
İlkan ismi, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; yeni bir şeyin ortaya çıkması.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; bir şeyin en başındaki.
Köken: Türkçe
Yılın en sıcak ve güneşli döneminden önceki mevsim.
Köken: Türkçe
İlkbahar mevsiminin başlangıcını ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlk ve en başta olan; başlangıç.
Köken: Türkçe
Temel, esas, kural veya prensip.
Köken: Türkçe
İlkelerle hareket eden, prensip sahibi olan.
Köken: Türkçe
İlk çağlara ait, gelişmemiş veya basit olan.
Köken: Türkçe
İlkeler, kurallar veya değerler olarak kabul edilen temel esaslar.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur olan.
Köken: Türkçe
İlkbahar çiçeklerinden biri olan ve genellikle baharın habercisi olarak kabul edilen bir çiçek.
Köken: Türkçe
İlk ışık, yeni bir başlangıcı veya umut verici bir durumu simgeler.
Köken: Türkçe
İlk olan, bir şeyin başlangıcı.
Köken: Türkçe
İlkbahar mevsiminin başlangıcını simgeleyen, yeni başlangıçları ve tazeliği ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; öncelikli olan.
Köken: Türkçe
İkiz olan, iki tane olan.
Köken: Türkçe
İlkbahar iklimi, ılıman ve nemli hava koşullarını ifade eder.
Köken: Türkçe
İlk ve nazik, nazlı, zarif olan.
Köken: Türkçe
İlk ve yeni olan, başlangıç.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; temel olan.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; en başta olan.
Köken: Türkçe
İlk sevgiyi, ilk aşık olmayı ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlksoy, ilk soy, köken, soydan gelen ilk nesil.
Köken: Türkçe
İlkşen, ilkbahar mevsiminde doğan, yeni başlangıçları simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlkut, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutay ismi, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutlu ismi, 'ilk' ve 'kutlu' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kutlu' ise kutsal, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkün ismi, 'ilk' anlamına gelen 'ilk' kelimesinden türetilmiş olup, yeni başlangıçları, yenilikleri simgeler.
Köken: Türkçe
İlkünsal, ilk insan veya ilk yaratılan anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Yaz mevsiminin başlangıcı, ilkbahar.
Köken: Türkçe
Hastalık, rahatsızlık; mecazi anlamda bir sorun veya sıkıntı.
Köken: Türkçe
İlmafer ismi, 'bilgili, akıllı' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlmen, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlmi, bilgi ile ilgili olan; ilimle ilgili.