Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Klasik Türk edebiyatında kullanılan bir isim; 'kadim' kelimesinden türetilmiştir, eski, antik anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kadircan ismi, 'kadir' kelimesinden türetilmiştir; 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kızgın, öfkeli, kırgın.

Köken: Türkçe

Kadir kelimesinden türemiş olup, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kadrihan ismi, 'kadr' kelimesinden türetilmiş olup, 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, zeki, akıllı kişi.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, akıllı, zeki kişi; bazen mecazi anlamda, aza veya bir şeye karşı olan duygu veya düşünce.

Köken: Türkçe

Şiirlerde ve şarkılarda ses benzerliği oluşturan, genellikle son hecelerde tekrar eden sesler.

Köken: Türkçe

Hükümdar, padişah, lider.

Köken: Türkçe

Anlamı kesin olarak bilinmemekle birlikte, genellikle bilgelik veya derin düşünce anlamında kullanıldığı düşünülmektedir.

Köken: Türkçe

Cesaret ve kahramanlık özelliklerine sahip olan kişi.

Köken: Türkçe

Kakınç ismi, genellikle 'kakınmak' fiilinden türetilmiş olup, 'kalkmak', 'yükselmek' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Geleneksel bir Türk müzik aleti; genellikle iki veya daha fazla telden oluşan, yaylı bir çalgıdır.

Köken: Türkçe

Yazı yazmak veya çizim yapmak için kullanılan, genellikle ucu mürekkepli veya kurşunlu olan alet.

Köken: Türkçe

Takvim, zamanın bölümlerini gösteren bir düzen.

Köken: Türkçe

Kalgay, eski Türkçe'de 'kalkıp giden, hareket eden' anlamına gelen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Denizden yükselen, genellikle kıyıya paralel olan ve dalgaların etkisiyle oluşan doğal bir yapıdır.

Köken: Türkçe

Kalmık, Kalmuk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kalmuk, Orta Asya kökenli bir Türk boyu ve aynı zamanda bu boyun mensuplarını ifade eden bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kamuya ait olan, halkla ilgili.

Köken: Türkçe

Kama ile ilgili veya kama gibi keskin olan.

Köken: Türkçe

Kaman, genellikle 'kaman' veya 'kamanı' olarak bilinen bir terimdir ve 'ok' anlamına gelir. Ayrıca, bazı bölgelerde 'kaman' kelimesi, 'savaşçı' veya 'kahraman' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kamanbay ismi, Türk kültüründe 'kaman' yani yay anlamına gelen bir kelimeden türetilmiş olup, 'yay gibi güçlü' veya 'güçlü, dayanıklı' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Kambay, genellikle bir yer adı veya soyadı olarak kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kamber, genellikle 'karşı' veya 'düşman' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Çiçek türü; genellikle güzel ve gösterişli çiçekleri olan bir bitki.

Köken: Türkçe

Kamer, ay, ay ışığı anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kameriye, genellikle bir tür çiçek veya bitki anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kameranın bir türü; genellikle ışık ve görüntü kaydı için kullanılan bir cihaz.

Köken: Türkçe

Kıyamet, dünyanın sonu veya büyük bir felaket anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kamilcan ismi, 'tam, eksiksiz' anlamına gelen 'kamil' kelimesinden türetilmiştir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, zarif anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Halk, toplum anlamına gelen bir terim.

Köken: Türkçe

Sürekli olarak bir şeyin peşinde koşan, azimle çalışan kişi.

Köken: Türkçe

Kâmuran, başarı ve mutluluk getiren, sevinçli.

Köken: Türkçe

Küçük kuş, özellikle serçe.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı çocuk; bazen 'kanak' kelimesi, 'şirin' anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Uçma yeteneğine sahip olan, kuşların veya uçan diğer canlıların kanatları gibi.

Köken: Türkçe

Kanbay ismi, 'kan' ve 'bay' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'kan' kelimesi genellikle yaşamı, soyu, kökeni ifade ederken, 'bay' kelimesi ise saygı, bey, efendi anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük bir çocuk veya genç erkek.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir şey; genellikle çocuklar için kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

Kandef, genellikle bir tür ağaç veya bitki anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kandemir ismi, 'demir gibi sağlam, güçlü' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Küçük, ince, zarif; ayrıca bir tür bitki veya ağaç.

Köken: Türkçe

Kanıkor, 'kan' ve 'kor' kelimelerinin birleşiminden oluşan, koruma veya savunma anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Bir durumun veya olayın doğruluğunu veya gerçekliğini gösteren belge veya nesne.

Köken: Türkçe

Kani ismi, 'kan' kökünden türetilmiş olup, 'kanlı', 'şiddetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da bir şeyin en güzel hali.

Köken: Türkçe

Kaniye, genellikle 'kanatlı' veya 'kanat' anlamına gelen bir isimdir.