Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli olan; bir şeyin kaynağı veya merkezi.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da güzel bir şey.

Köken: Türkçe

Kayseri iline ait olan veya bu ilde yaşayan kişi.

Köken: Türkçe

Kazak, Orta Asya kökenli, göçebe yaşam tarzına sahip bir Türk boyu; ayrıca bu boydan gelen insan.

Köken: Türkçe

Kazak halkına ait olan, Kazaklarla ilgili.

Köken: Türkçe

Bir tür pişirme aracı; genellikle metalden yapılmış, derin ve geniş bir kap.

Köken: Türkçe

Kazanma, elde etme anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Kazan ve han kelimelerinin birleşiminden oluşan, kazan yeri veya kazan evi anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Kazgan, genellikle kazma veya benzeri bir aletin adıdır; ayrıca bazı bölgelerde 'kazgan' terimi, bir tür kazma veya kazma işlemi anlamında da kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Küçük, nazik, zarif.

Köken: Türkçe

Kebuter, genellikle 'kebuter' olarak bilinen bir terimdir ve 'kebuter' kelimesi, 'kebir' kökünden türetilmiştir, büyük veya önemli anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Bir bitki türü; genellikle yemeklerde baharat olarak kullanılan, hoş bir aroması olan kekik.

Köken: Türkçe

Küçük, yerden koşarak giden, genellikle açık alanlarda yaşayan bir kuş türü.

Köken: Türkçe

Küçük, ince ve uzun bir nesne; genellikle bir şeyin desteklenmesi veya tutulması için kullanılan bir parça.

Köken: Türkçe

Uçabilen, genellikle renkli kanatları olan, larva döneminde tırtıl olarak bilinen bir böcek türü.

Köken: Türkçe

Kelimelerin bir araya gelerek anlamlı bir ifade oluşturduğu dil birimi.

Köken: Türkçe

Küçük, kısa, ince veya zayıf olan; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Keleşbay, genellikle 'keleş' anlamında kullanılan bir terim olup, 'güçlü, dayanıklı' gibi anlamlar taşıyabilir.

Köken: Türkçe

Keleşhan, 'keleş' kelimesinden türetilmiş olup, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Keleş, güçlü, kuvvetli; timur ise demir anlamına gelir. Keleştimur, güçlü ve sağlam demir anlamında bir isimdir.

Köken: Türkçe

Keman çalan kişi.

Köken: Türkçe

Kemter, güçlü, kuvvetli, sağlam anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kenanbey, Kenan adının bir unvan veya soyadı olarak kullanılmasıyla oluşan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kendine özgü, bağımsız ve güçlü bir karaktere sahip olan kişi.

Köken: Türkçe

Kendi, bir kişinin veya varlığın kendisine ait olan, öznel olan.

Köken: Türkçe

Şehir, yerleşim yeri.

Köken: Türkçe

Kenter, genellikle bir soyadı olarak kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Küçük, hafif, ya da az olan şey.

Köken: Türkçe

Seramik veya çini ürünlerin yapımında kullanılan malzeme.

Köken: Türkçe

Cesur, yiğit, güçlü olan.

Köken: Türkçe

Kerem ve han kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'kerem' anlamında cömert, eli açık olan, 'han' ise konukseverlik ve misafirperverlik anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Kerem ve şaha kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'kerem sahibi' veya 'cömert' anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük bir hükümdar veya yönetici.

Köken: Türkçe

Kermen, genellikle 'kerman' kelimesinden türetilmiş olup, 'kale' veya 'savunma yeri' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güzel, nazik, zarif anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir çocuk ya da hayvan.

Köken: Türkçe

Kesek, bir tür küçük taş veya çakıl parçası.

Köken: Türkçe

Kesme veya yarıda bırakma işlevi gören alet; genellikle metalden yapılmış, bir ucu keskin olan alet.

Köken: Türkçe

Kesim, bir şeyin belirli bir yerinden kesilmesi veya ayrılması anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kesir, bir bütünün parçasını ifade eden matematiksel bir terimdir.

Köken: Türkçe

Keskin, bir şeyin uç veya kenar kısmının ince ve sivri olması durumu; aynı zamanda bir şeyin net ve belirgin olmasını ifade eder.

Köken: Türkçe

Keskin, net, belirgin; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılmaktadır.

Köken: Türkçe

Keskin, net, belirgin olan; aynı zamanda bir şeyin sivri veya ince olma durumunu ifade eder.

Köken: Türkçe

Keskiner, genellikle 'keskin' ve 'iner' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim olup, keskin bir karaktere veya belirgin bir özelliğe sahip olan kişi anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Keşfetmek, yeni bir şeyi bulmak veya ortaya çıkarmak anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Keşif yapmak, yeni yerler veya bilgileri ortaya çıkarmak anlamında kullanılan bir terim.

Köken: Türkçe

İçine çeşitli malzemeler konularak yapılan, genellikle hamur işi olan bir tür yiyecek.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da sevimli bir şekilde küçültülmüş anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir hayvan ya da insan.