Köken: Türkçe
Aksu nehrinin çevresinde yaşayanlar veya bu nehirle ilgili olanlar.
Köken: Türkçe
Aksuner, genellikle 'güzel, hoş' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Aksungur, bir tür yırtıcı kuş olan akbabanın adıdır.
Köken: Türkçe
Aksülün, genellikle zarif ve nazik bir duruşa sahip olan, ince yapılı, nezaketle bağdaştırılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Aksüyek, genellikle bir tür çiçek veya bitki anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Aydınlık, parlak, ışık saçan.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan.
Köken: Türkçe
Siyah taş, kömür.
Köken: Türkçe
Aydınlık, parlak, açık.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Arapça
Bitkisel ürünler, baharatlar ve doğal ilaçlar satan dükkan.
Köken: Türkçe
Taşın rengi veya yapısı gibi özellikleri belirten bir isim.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, sağlam.
Köken: Türkçe
Aktekin ismi, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Akış, geçiş veya hareket anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Açık, aydınlık, net olan; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Aktolun ismi, 'ak' kökünden türetilmiş olup, 'doğruluk, temizlik' anlamlarını içerebilir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli olan; cesur.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, sağlam.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuğun veya genç bir bireyin, genellikle sevimli ve neşeli bir şekilde tanımlanması için kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Aydınlık, parlak, ışık dolu.
Köken: Türkçe
Ağaç, ağaçtan yapılmış olan, ya da ağaç gibi olan.
Köken: Türkçe
Güneşin doğduğu yer; doğu.
Köken: Türkçe
Akünal ismi, 'ak' ve 'ünal' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ak' saf, temiz anlamına gelirken, 'ünal' ise 'ün kazanmak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Su altındaki canlıların yaşadığı ortamı simgeleyen bir terim.
Köken: Türkçe
Beyaz, açık renk; genellikle saflığı ve temizliği simgeler.
Köken: Türkçe
Akyel, 'gök' veya 'mavi' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Akyıldız, 'yıldız' kelimesinin 'yıldız gibi parlayan, aydınlık' anlamına gelen bir bileşenidir.
Köken: Türkçe
Akyiğit, genellikle 'beyaz' veya 'açık renkli' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Akyipek, genellikle kaliteli yün ya da iplikten dokunmuş, hafif ve yumuşak bir kumaş anlamında kullanılabilir. Ayrıca, 'ak' kelimesi beyaz, 'yipek' ise ipek anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek, sarp yer; dağ; tepe.
Köken: Türkçe
Yol, geçit, gidiş.
Köken: Türkçe
Akyön, 'gök' veya 'mavi' anlamına gelen bir kelime olup, doğada gökyüzü ile ilgili bir kavramı ifade eder.
Köken: Türkçe
Akyurt, 'yurt' anlamında bir yerleşim yeri veya bölgeyi ifade eder.
Köken: Türkçe
Akyürek, 'güzel kalp' veya 'iyi niyetli' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Gökyüzü, açık alan; genellikle yüksek ve geniş bir alanı ifade eder.
Köken: Arapça
Yüksek, yüce, asil.
Köken: Arapça
Şerefli, değerli, yüksek
Köken: Arapça
Yüksek, yüce, aziz.
Köken: Arapça
Yüksek, yüce, saygıdeğer.
Köken: Arapça
Küçük ışık, aydınlık
Köken: Arapça
Yüksek, yüce, değerli olan.
Köken: Türkçe
Alabaş, genellikle büyük baş hayvanların, özellikle de sığırların, baş kısmındaki tüylerin uzun ve kabarık olduğu anlamına gelir. Ayrıca, bazı bölgelerde bu isim, bir kişinin fiziksel özellikleri veya karakteri ile de ilişkilendirilebilir.
Köken: Türkçe
Orta Asya kökenli, genellikle büyük ve güçlü bir köpek cinsi.
Köken: Türkçe
Halk arasında sevgi, saygı ve bağlılık ifade eden bir terim; sevimli, şirin.
Köken: Türkçe
Alabegim ya da Alabegüm, 'beni sevdiğin' veya 'sevgilim' anlamına gelebilecek bir isimdir. Türkçe’de sevgi ve bağlılık ifade eden bir terimdir.
Köken: Türkçe
Ala, güzel, güzel renkli; aynı zamanda bir kadınismini ifade eden bir terim.
Köken: Türkçe
Havada akan su, akarsu.