Köken: Türkçe
İçli, duygusal, içten, samimi anlamında kullanılan bir sıfattır.
Köken: Türkçe
İçöz, içe dönük, derin düşüncelere sahip olan kişi.
Köken: Türkçe
Samimi, dürüst, içten davranan.
Köken: İbranice
İdare eden, yönetici.
Köken: Türkçe
Düşünce, fikir, tasarım.
Köken: Türkçe
İdi, geçmişte var olan bir durumu veya durumu ifade eden bir fiil.
Köken: Türkçe
İdi, İdikurt veya İdikut, 'güçlü, cesur' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Kurt anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı çocuk; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Arapça
İdrak eden, anlayan kişinin anlamında olan bir isim.
Köken: Arapça
İdris, İslam inancına göre bir peygamberdir.
Köken: Türkçe
İfagat, bir şeyi açıklama, izah etme veya bir durumu ifade etme anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
İfaget ismi, 'güzel' veya 'nazik' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Bir şeyin gerçekleşmesi için gereken şart veya durum.
Köken: Arapça
Açıklama, ifade etme.
Köken: Farsça
İfadenin, anlatımın güzelliği; ifade, anlatım.
Köken: Arapça
Şeref, iffet, namus, haysiyet.
Köken: Arapça
Bir şeyin başlangıcı, ilk hali.
Köken: Arapça
Ramazan ayında oruç tutanların akşam yemeği.
Köken: Türkçe
İğde ağacından elde edilen meyve.
Köken: Arapça
Sadelik, içtenlik, samimiyet, bir olma durumu.
Köken: Arapça
Hac veya umre sırasında giyilen özel kıyafet.
Köken: Arapça
İyilik, hayır, fayda sağlayan kişi.
Köken: Arapça
İhsan, başkalarına iyilik yapmak, yardımda bulunmak anlamına gelir.
Köken: Arapça
Görkem, şan, şöhret, ihtişam.
Köken: Arapça
Kardeşlik, dostluk anlamına gelen bir terim.
Köken: Arapça
Yeniden canlandırma, diriltme.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, ince.
Köken: Arapça
İlahi bir kelime olan 'İjlal', yüceltme, büyüklük anlamına gelir.
Köken: Arapça
Kader, yazgı; aynı zamanda 'kısmet' anlamında da kullanılır.
Köken: Arapça
Kader, yazgı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bir konuda iki farklı seçenek veya görüş arasında kalma durumu.
Köken: Türkçe
İkizler, aynı anda doğan iki birey.
Köken: Türkçe
İkna etme, bir şeyi kabul ettirme veya bir düşünceyi benimsetme eylemi.
Köken: Arapça
Çiçek, süs, güzellik.
Köken: Türkçe
Hava durumu, atmosferin belirli bir bölgedeki uzun süreli durumu.
Köken: Türkçe
İklim, bir bölgedeki hava koşullarının uzun süreli ortalaması.
Köken: Arapça
İkram, birine ikramda bulunma, verme, sunma anlamına gelir.
Köken: Arapça
İkram eden, ikramda bulunan.
Köken: Arapça
İkram etme, ikramda bulunma, hediye verme.
Köken: Arapça
Söz verme, taahhüt etme.
Köken: Türkçe
Ülke veya devletin yönetim birimi; coğrafi bir alan.
Köken: Arapça
İlahi, Tanrı'ya ait olan.
Köken: Türkçe
İlalan, bir yerin veya bölgenin adını belirten, genellikle coğrafi bir terim olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlaldı ismi, genellikle 'güzel' veya 'şirin' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlalmış, bir şeyin ya da bir durumun daha önce var olduğunu veya yaşandığını ifade eden bir terim.
Köken: Türkçe
İlarslan ismi, 'yıldırım' ve 'aslan' kelimelerinin birleşiminden oluşan, güçlü ve cesur bir karakteri simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ek, ilave, ekleme.
Köken: Türkçe
İlay ismi, 'güzel, nazik' anlamına gelir.