Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Hükümdar, yönetici; eski Türklerde kullanılan bir unvan.

Köken: Türkçe

Adım, basamak; ilerleme veya hareket etme eylemi.

Köken: Arapça

Savaşçı, zorlu, güç sahibi kişiyi ifade eden bir isim.

Köken: Arapça

Düzgün, sağlam, yerinde olan; bir şeyi yerli yerinde tutan.

Köken: Arapça

Kader, bir kişinin yaşamındaki olayların önceden belirlenmiş olduğu inancını ifade eder.

Köken: Türkçe

Dişi insan.

Köken: Türkçe

Kadınlara özgü, dişi olan.

Köken: Türkçe

Küçük kadın, nazik ve zarif kadın.

Köken: Türkçe

Yumuşak, ince ve parlak bir kumaş türü.

Köken: Arapça

Eski, eski çağlara ait, geçmişte var olan.

Köken: Türkçe

Klasik Türk edebiyatında kullanılan bir isim; 'kadim' kelimesinden türetilmiştir, eski, antik anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kadir, güç ve kudret sahibi, yüce; Kadircan ise 'kadir' kelimesine 'can' eklenmesiyle oluşan, sevimli ve değerli kişi anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kadircan ismi, 'kadir' kelimesinden türetilmiştir; 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kızgın, öfkeli, kırgın.

Köken: Arapça

Kadir, güçlü, kudretli anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kadir kelimesinden türemiş olup, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Arapça

Sultan, hükümdar.

Köken: Arapça

Kadri yüksek, değerli, kıymetli olan; şeref, haysiyet.

Köken: Arapça

Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Arapça

Değer, kıymet, saygı

Köken: Türkçe

Kadrihan ismi, 'kadr' kelimesinden türetilmiş olup, 'değerli, kıymetli' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kadir, değerli, kıymetli anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, zeki, akıllı kişi.

Köken: Türkçe

Kafası çalışan, akıllı, zeki kişi; bazen mecazi anlamda, aza veya bir şeye karşı olan duygu veya düşünce.

Köken: Türkçe

Şiirlerde ve şarkılarda ses benzerliği oluşturan, genellikle son hecelerde tekrar eden sesler.

Köken: Arapça

Beyaz toprak veya beyaz renkli mineral.

Köken: Türkçe

Hükümdar, padişah, lider.

Köken: Türkçe

Anlamı kesin olarak bilinmemekle birlikte, genellikle bilgelik veya derin düşünce anlamında kullanıldığı düşünülmektedir.

Köken: Arapça

Çok güçlü, dayanıklı, zorlu.

Köken: Arapça

Galip, zorlu, üstün olan; başkaları üzerinde hakimiyet kuran.

Köken: Türkçe

Cesaret ve kahramanlık özelliklerine sahip olan kişi.

Köken: Arapça

Kahraman, cesaret gösteren, büyük işler başaran kişi; kahriman ise, güçlü, gücüyle tanınan kişi.

Köken: Arapça

Kahraman, cesur ve yiğit kişi.

Köken: Arapça

Zayıf, güçsüz, nazik.

Köken: Türkçe

Kakınç ismi, genellikle 'kakınmak' fiilinden türetilmiş olup, 'kalkmak', 'yükselmek' anlamına gelir.

Köken: Kürtçe

Kakil, genellikle bir tür meyve veya sebze anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Sanskritçe

Zaman, dönem

Köken: Türkçe

Geleneksel bir Türk müzik aleti; genellikle iki veya daha fazla telden oluşan, yaylı bir çalgıdır.

Köken: Türkçe

Yazı yazmak veya çizim yapmak için kullanılan, genellikle ucu mürekkepli veya kurşunlu olan alet.

Köken: Türkçe

Takvim, zamanın bölümlerini gösteren bir düzen.

Köken: Türkçe

Kalgay, eski Türkçe'de 'kalkıp giden, hareket eden' anlamına gelen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Denizden yükselen, genellikle kıyıya paralel olan ve dalgaların etkisiyle oluşan doğal bir yapıdır.

Köken: Türkçe

Kalmık, Kalmuk kökenli bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kalmuk, Orta Asya kökenli bir Türk boyu ve aynı zamanda bu boyun mensuplarını ifade eden bir terimdir.

Köken: Yunanca

Güzel, zarif

Köken: Türkçe

Kamuya ait olan, halkla ilgili.

Köken: Türkçe

Kama ile ilgili veya kama gibi keskin olan.

Köken: Arapça

Tam ve eksiksiz olan, mükemmel.