Köken: Türkçe
Karan, karanlık, loş veya ışık olmayan yer anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Karanlık, gece gibi anlamlara gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Karanlık, gölgeli, ışık olmayan yer.
Köken: Türkçe
Çiçekleri hoş kokulu ve genellikle pembe, beyaz veya kırmızı renkte olan bir bitki.
Köken: Sanskritçe
Karan, eylem, iş veya neden anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Karaoğlan, genellikle kahverengi veya siyah renkte olan bir erkeği tanımlayan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Karaörs, kara ve örs kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kara' kelimesi genellikle siyah veya koyu anlamına gelirken, 'örs' ise demir işçiliğinde kullanılan bir alet anlamındadır.
Köken: Türkçe
Kara parsa, genellikle siyah veya koyu renkli bir şeyin adı.
Köken: Türkçe
Karasal, kara ile ilgili olan; kara iklimine ait.
Köken: Türkçe
Siyah ve beyaz renklerin karışımıyla oluşan, genellikle su kenarlarında bulunan bir akarsu.
Köken: Türkçe
Kara kuş, özellikle yırtıcı kuşlar arasında yer alan bir tür.
Köken: Türkçe
Kara suyu ifade eden bir terim.
Köken: Türkçe
Karaşın, genellikle koyu renkli, siyah veya kahverengi tonlarında olan bir hayvan veya nesne için kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kara, karanlık, siyah anlamına gelen bir kelime.
Köken: Türkçe
Kara taş; genellikle siyah veya koyu renkli taş.
Köken: Türkçe
Karatay, genellikle 'kara' ve 'tay' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Kara' kelimesi siyah, 'tay' ise genç at anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Karatekin, Türkçe kökenli bir isim olup, 'karatekin' kelimesi, 'karatekin' unvanı veya 'karatekin' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Kara ve tun kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.
Köken: Türkçe
Kara yağız, koyu renkli, genellikle esmer tenli olan kişi.
Köken: Türkçe
Kuzeydoğudan esen rüzgar.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuğun veya genç bir bireyin ismi.
Köken: Türkçe
Kış mevsiminde yağan ve yerde biriken beyaz, kristal yapıda su buzu.
Köken: Türkçe
Kış aylarında açan bir çiçek türü.
Köken: Türkçe
Aynı anne ve babadan doğan çocuklardan her biri.
Köken: Türkçe
Kardeş gibi yakın olan, dost.
Köken: Türkçe
Küçük bir dağ veya tepe.
Köken: Türkçe
Kargı, genellikle karga kuşunu ifade eden bir terimdir; ayrıca bazı bölgelerde bir yer adı olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Kırgın, dargın; birine karşı duyulan olumsuz his.
Köken: Türkçe
Kargınalp ismi, 'kargın' kelimesinden türetilmiş olup, 'kırgın, dargın' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Kargaların özelliklerini taşıyan, karga gibi davranan veya karga ile ilgili olan.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Karak, karışık veya dağınık olan; ayrıca bir tür tarım aleti.
Köken: Türkçe
Kardeş, özellikle aynı anne babadan olan erkek kardeş.
Köken: Türkçe
Kısa, öz, sade.
Köken: Türkçe
Küçük, dar, ya da sıkışık yer.
Köken: Almanca
Küçük, sevimli bir şey.
Köken: Türkçe
Bir Türk boyu; ayrıca, bu boyun adını taşıyan bir yerleşim yeri.
Köken: Türkçe
Karlukhan, Karluk boyunun lideri veya hükümdarı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Karsel, genellikle 'kars' anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Yüksek dağlarda yaşayan, güçlü ve keskin görüş yeteneğine sahip bir kuş türü.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Kartekin, Türkçe'de 'dağ' veya 'yüksek yer' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Karyağdı, bir tür ağaç veya bitki ismi olarak kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Kasal, genellikle bir şeyin içini doldurmak veya kaplamak anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Kasar, genellikle bir tür yiyecek veya içecek anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Arapça
Kasım, paylaşan, dağıtan anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Hızla dönen, yıkıcı rüzgar.
Köken: Arapça
Övgü, methiye; özellikle bir kişiyi veya bir olayı yücelten şiir.
Köken: Arapça
Kasim, bölüştüren, paylaşan anlamına gelir.