Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Su, akarsu, nehir gibi doğal su kaynakları.

Köken: Türkçe

Kaynar, sıvı haldeki bir maddenin yüksek sıcaklıkta buharlaşmaya başladığı durumu ifade eder.

Köken: Türkçe

Kaynarkan, suyun kaynadığı yer; su kaynağı.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli, dayanıklı olan.

Köken: Türkçe

Kaya gibi sağlam, güçlü

Köken: Türkçe

Kayı boyuna mensup olan, Kayra kelimesinden türemiştir; genellikle 'koruma', 'savunma' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Güçlü, kuvvetli olan; bir şeyin kaynağı veya merkezi.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da güzel bir şey.

Köken: Türkçe

Kayseri iline ait olan veya bu ilde yaşayan kişi.

Köken: Arapça

Bir malın veya kurumun yönetimini devralan kişi.

Köken: Türkçe

Kazak, Orta Asya kökenli, göçebe yaşam tarzına sahip bir Türk boyu; ayrıca bu boydan gelen insan.

Köken: Türkçe

Kazak halkına ait olan, Kazaklarla ilgili.

Köken: Türkçe

Bir tür pişirme aracı; genellikle metalden yapılmış, derin ve geniş bir kap.

Köken: Türkçe

Kazanma, elde etme anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Kazan ve han kelimelerinin birleşiminden oluşan, kazan yeri veya kazan evi anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Kazgan, genellikle kazma veya benzeri bir aletin adıdır; ayrıca bazı bölgelerde 'kazgan' terimi, bir tür kazma veya kazma işlemi anlamında da kullanılabilir.

Köken: Arapça

Kâzım, 'kıyamet' veya 'azap' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Arapça

Küçük, az, ya da bir şeyin başlangıcı anlamında kullanılan bir terim.

Köken: Arapça

Kahraman, cesur kişi.

Köken: Türkçe

Küçük, nazik, zarif.

Köken: Arapça

Kazanma, elde etme anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Arapça

Büyük, geniş, çok olan.

Köken: Arapça

Büyük, ulu, azametli.

Köken: Arapça

Büyüklük, ululuk, genişlik anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kebuter, genellikle 'kebuter' olarak bilinen bir terimdir ve 'kebuter' kelimesi, 'kebir' kökünden türetilmiştir, büyük veya önemli anlamına gelir.

Köken: Arapça

Kefaret, bir suçun veya hatanın bedelini ödeme anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Arapça

Cennetteki bir nehir; bol ve bereketli olan.

Köken: Arapça

Ağaç reçinesinin fosilleşmesiyle oluşan, genellikle sarı veya kahverengi renkte, değerli bir taş.

Köken: Türkçe

Bir bitki türü; genellikle yemeklerde baharat olarak kullanılan, hoş bir aroması olan kekik.

Köken: Türkçe

Küçük, yerden koşarak giden, genellikle açık alanlarda yaşayan bir kuş türü.

Köken: Arapça

Söz, konuşma, ifade.

Köken: Arapça

Söz, konuşma, laf.

Köken: Türkçe

Küçük, ince ve uzun bir nesne; genellikle bir şeyin desteklenmesi veya tutulması için kullanılan bir parça.

Köken: Türkçe

Uçabilen, genellikle renkli kanatları olan, larva döneminde tırtıl olarak bilinen bir böcek türü.

Köken: Türkçe

Kelimelerin bir araya gelerek anlamlı bir ifade oluşturduğu dil birimi.

Köken: Türkçe

Küçük, kısa, ince veya zayıf olan; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılır.

Köken: Türkçe

Keleşbay, genellikle 'keleş' anlamında kullanılan bir terim olup, 'güçlü, dayanıklı' gibi anlamlar taşıyabilir.

Köken: Türkçe

Keleşhan, 'keleş' kelimesinden türetilmiş olup, 'güçlü, kuvvetli' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Keleş, güçlü, kuvvetli; timur ise demir anlamına gelir. Keleştimur, güçlü ve sağlam demir anlamında bir isimdir.

Köken: Arapça

Kuvvetli, sağlam, güçlü

Köken: Arapça

Kemal ve din kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'tamlık' ve 'din' anlamına gelen bir isim.

Köken: Arapça

Kemal ve ettin kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'tamlık, olgunluk' anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Keman çalan kişi.

Köken: Türkçe

Kemter, güçlü, kuvvetli, sağlam anlamına gelir.

Köken: Arapça

Küçük, az, ya da bir şeyin başlangıcı anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kenanbey, Kenan adının bir unvan veya soyadı olarak kullanılmasıyla oluşan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kendine özgü, bağımsız ve güçlü bir karaktere sahip olan kişi.

Köken: Türkçe

Kendi, bir kişinin veya varlığın kendisine ait olan, öznel olan.

Köken: Türkçe

Şehir, yerleşim yeri.