Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Kızgın, öfkeli olan kişi.

Köken: Türkçe

Kızgınok, genellikle öfke veya sinir durumunu ifade eden bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kızgın, öfkeli, sinirli olan kişi.

Köken: Türkçe

Genç, evlenmemiş kadın; kız.

Köken: Türkçe

Kızık, genellikle bir yerleşim yeri veya köy adı olarak kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kızıl renk veya kızıl tonlarında olan; genellikle ateş rengi veya kırmızımsı.

Köken: Türkçe

Kızıl aslan anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Kızıl ateş, genellikle ateşin rengini ifade eden bir terimdir; mecazi anlamda tutku veya coşku da ifade edebilir.

Köken: Türkçe

Kızılbaş, Alevi inancına sahip olan ve genellikle Osmanlı döneminde bu isimle anılan bir topluluk.

Köken: Türkçe

Kızıl renkli boğa.

Köken: Türkçe

Kızıl renkli kurt; Türk mitolojisinde önemli bir figür.

Köken: Türkçe

Kızıl renkte olan demir.

Köken: Türkçe

Kızılelma, Türk mitolojisinde ve kültüründe önemli bir sembol olup, genellikle ulaşılması zor, ideal bir hedef veya arzu edilen bir nesne anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Kızılkurt, Türk mitolojisinde yer alan ve kurt sembolü ile ilişkilendirilen bir figürdür. Ayrıca, 'kızıl' kelimesi kırmızı rengi ifade eder.

Köken: Türkçe

Kızıl renkli olan, kırmızımsı.

Köken: Türkçe

Kızıl renkli, kırmızımsı.

Köken: Türkçe

Kızıl renkli, tunç gibi sert ve dayanıklı.

Köken: Türkçe

Kızıl renkte olan, kırmızıya çalan.

Köken: Türkçe

Kızımay, 'kızım' kelimesinden türetilmiş bir isim olup, 'kız' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Kız kardeş, genç kız.

Köken: Türkçe

Nazik, ince ve saygılı davranış sergileyen kişi.

Köken: Arapça

Kibarlık, naz ve incelik.

Köken: Türkçe

Bir kadın ismi; genellikle neşeli, canlı ve enerjik bir kişiliği simgeler.

Köken: Arapça

İhtişam, büyüklük, yücelik.

Köken: Arapça

Büyüklük, yücelik, ululuk anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, ufak.

Köken: Türkçe

Küçük, zarif, sevimli.

Köken: Türkçe

Küçük, dar alan; genellikle bir iş yerinin veya dükkanın adı olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Küçük bisiklet

Köken: Arapça

Yeterlilik, yeterli olma durumu.

Köken: Arapça

Yeterlilik, yeterli olma durumu.

Köken: Türkçe

Kılıç, kesici bir silah; genellikle uzun ve tek kenarlı bir bıçağa sahip olan, savaşta kullanılan bir araç.

Köken: Türkçe

Kilman ismi, genellikle 'kılıç' veya 'savaşçı' anlamına gelen bir isimdir.

Köken: Türkçe

Kimi zaman kullanılan bir kadın ismi.

Köken: Farsça

Madde ve enerji arasındaki etkileşimleri inceleyen bilim dalı.

Köken: Türkçe

Kına, genellikle düğünlerde ve özel günlerde yapılan geleneksel bir uygulama; ayrıca bu uygulamada kullanılan doğal boyayı ifade eder.

Köken: Türkçe

Hareket, hareket etme durumu; sinema ve tiyatroda görüntülerin ardışık olarak gösterilmesiyle oluşan sanat dalı.

Köken: Türkçe

Öfke, kin, düşmanlık duygusu.

Köken: Türkçe

Kinyas, genellikle 'bir şeyin özünü anlama' ya da 'derin düşünme' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, ya da bir şeyin en küçük hali.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli, tatlı anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Kiper, genellikle bir tür balık veya sucul canlı anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Kısa ve ince bir yapıya sahip olan, genellikle zayıf görünüşlü kişi.

Köken: Türkçe

Kiral, kiraya verme veya kiralama ile ilgili olan.

Köken: Türkçe

Kira, bir şeyin belirli bir süre için kullanım hakkının başkasına verilmesi.

Köken: Türkçe

Kıymetli, değerli olan.

Köken: Arapça

İyi, güzel, değerli olan; kıymetli.

Köken: Türkçe

Küçük, yuvarlak ve genellikle kırmızı veya siyah renkte olan bir meyve.

Köken: Türkçe

Küçük bir çukur veya çöküntü; ayrıca, bazı yerlerde 'kireç' anlamında da kullanılabilir.

Köken: Farsça

Bir yer adı; ayrıca, İran'ın güneydoğusunda bir şehir.