Köken: Türkçe
Bir tür korku veya endişe durumu.
Köken: Türkçe
Yüksek sesle bağırma, haykırma.
Köken: Türkçe
Ateşin çıkması, yangın durumu.
Köken: Türkçe
Yüksek sesle bağırmak, haykırmak.
Köken: Türkçe
Sazlık ve bataklık yerlerde yaşayan, uzun boylu, su kuşu.
Köken: Türkçe
Geçmişte yaşanmış bir olayı, durumu veya duyguyu hatırlatan, bellekte kalan iz.
Köken: Türkçe
Anık, dikkatli, uyanık, tetikte olan kişi.
Köken: Türkçe
Sonsuz, ebedi, kalıcı olan.
Köken: Türkçe
Bir kişiyi, olayı veya kavramı anmak amacıyla yapılan yapıt.
Köken: Türkçe
Küçük bir şey, parça.
Köken: Türkçe
Anılacak, hatırlanacak olan.
Köken: Türkçe
Efsanevi bir kuş; yeniden doğuşu simgeler.
Köken: Türkçe
Anlama, kavrama yeteneği; zihin.
Köken: İbranice
İyi, hoş, tatlı
Köken: Türkçe
Anşa ismi genellikle 'saf', 'temiz' anlamında kullanılır.
Köken: Yunanca
Bir böcek türü; genellikle sosyal yaşam süren, koloniler halinde yaşayan ve çeşitli görevleri olan canlılar.
Köken: Türkçe
Eski ve değerli eşya, genellikle tarihî nitelik taşıyan nesne.
Köken: Slavca
Kendi başına var olan, bağımsız.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, zarif; cenaze ya da ölüm anlamına da gelebilir.
Köken: Türkçe
Su birikintisi, gölet.
Köken: Türkçe
Beyaz, açık renkli; saf, temiz.
Köken: Türkçe
Beyaz, saf, temiz anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Açık, aydınlık, net; aynı zamanda bir soyadı.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli bir çocuk.
Köken: Arapça
Kullanan, kulluk eden
Köken: Arapça
Rahman olan, merhametli, bağışlayıcı.
Köken: Türkçe
Aptal, düşünmeden hareket eden, akıl yürütme yeteneği zayıf olan kişi.
Köken: Arapça
Küçük, az, bir miktar.
Köken: Arapça
Kadir, güç ve kudret sahibi olan; değerli, kıymetli.
Köken: Arapça
Şehir, kent anlamına gelir. Ayrıca 'zengin' veya 'sevgili' gibi anlamları da vardır.
Köken: Türkçe
Bir şeyi bir yerden başka bir yere taşıyan veya ileten kişi veya araç.
Köken: Arapça
Özel bir zaman dilimi, genellikle haccın önemli bir günü; ayrıca 'bilgi, öğrenme ve keşif' anlamlarında kullanılır.
Köken: Arapça
Sırat köprüsünün üstünde bulunan, cennete giden yolun başlangıcı olarak kabul edilen yer.
Köken: Türkçe
Küçük dere, akarsu.
Köken: İran
Aran, huzur, rahatlık anlamına gelir.
Köken: Arapça
Savaşçı, cesur
Köken: Arapça
Arap kültürüne ait olan, Arapça kökenli.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Yüce, yüksek, ulu.
Köken: Türkçe
Yeryüzü, arazi.
Köken: Türkçe
Bir ağaç türü; genellikle sert ve dayanıklı bir odun yapısına sahip.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk veya genç erkek.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce; aynı zamanda bir kişinin adı.
Köken: Türkçe
Gizli, saklı olan; sırlarla dolu.
Köken: Türkçe
Cesur, güçlü, yiğit.
Köken: Türkçe
Doğu Anadolu Bölgesi'nde bir il ve aynı zamanda bu ilin merkezi olan şehir.
Köken: Türkçe
Demir gibi sağlam, güçlü.
Köken: Türkçe
Ardıç ağacı veya ardıç meyvesi.
Köken: Türkçe
Bir şeyin ardında veya ardından gelen, takip eden.