Köken: Arapça
Orta, arabulucu, veya mahkemede davaları çözen bir hukuk terimi olarak kullanılabilen bir isim.
Köken: Arapça
Asma, sarmaşık bitkisi; ayrıca, cennet gibi güzel bir yer anlamına da gelir.
Köken: Arapça
Yeni, çağdaş, modern.
Köken: Farsça
Ezelden beri var olan, kadim.
Köken: Arapça
Yükseklik, belirginlik.
Köken: Arapça
Güzel, çekici; iyi bir insan.
Köken: Türkçe
Güzel, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Huzur, sükunet, rahatlık.
Köken: Arapça
Hastaları, zayıf veya yardıma muhtaç insanları koruma, besleme veya bakım verme anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Türkçe kökenli bir isim olan Asuman, 'gökyüzü' veya 'uzak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Kıtanın adı; aynı zamanda doğu yönünü de ifade eder.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur ve güçlü kadın.
Köken: Arapça
Yüksek, yüksek yer; yükseklik.
Köken: Türkçe
Aşan, bir şeyi geçmek, üstesinden gelmek anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Aşçı, yemek pişiren kişi.
Köken: Farsça
Yemek, yemek hazırlama yeri.
Köken: Türkçe
Aşık, sevgi dolu, tutkulu olan kişi.
Köken: Arapça
Aşırı, fazla olan; aşırılık gösteren.
Köken: Türkçe
Aşık, birine veya bir şeye derin bir sevgi besleyen kişi; aynı zamanda halk edebiyatında duygusal ve romantik şiirler yazan sanatçı.
Köken: Arapça
Tanıdık, bilinen.
Köken: Arapça
Aşırı, fazla, aşan.
Köken: Türkçe
Bir kabile veya topluluk.
Köken: Farsça
Güzel, hoş, sevimli yer; özellikle bir yerin güzelliğini ifade eden bir terim.
Köken: Türkçe
Aşkan ismi, 'aşk' kökünden türetilmiş olup, sevgi dolu, tutkulu anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Sevgi, tutku, derin bir bağlılık duygusu.
Köken: Türkçe
Sevgi, birine veya bir şeye karşı duyulan derin ve yoğun his.
Köken: Türkçe
Aşkın, sevginin yoğun ve derin bir şekilde hissedilmesi durumu.
Köken: Türkçe
Aşkı, sevgi dolu bir ilişkiyi veya duyguyu ifade eden bir terim.
Köken: Arapça
Sevgi, aşk anlamına gelir.
Köken: Arapça
Sevgi, tutku, derin bir bağlılık.
Köken: Türkçe
Aşkı, sevgiyi ifade eden bir isim.
Köken: Arapça
Aşure günü yapılan tatlı bir yemek.
Köken: Türkçe
Ata, baba veya atalar anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Arapça
Küçük, az, önemsiz anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Ata, atalar; geçmişteki büyükler.
Köken: Türkçe
Sıfat olarak 'at' anlamında kullanılan bir terim; ayrıca bir soyadı.
Köken: Türkçe
Büyük, saygıdeğer, lider anlamında kullanılan bir unvan.
Köken: Türkçe
Baba, ata, öncü; aynı zamanda bir unvan olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Büyük, saygıdeğer, hükümdar.
Köken: Türkçe
Güçlü, cesur, dayanıklı olan.
Köken: Türkçe
Kağıtları bir arada tutmaya yarayan metal veya plastik nesne.
Köken: Türkçe
Ata, eski Türkçe'de 'baba' veya 'önceki nesil' anlamına gelir; genellikle aile büyüklerini veya ataları ifade eder.
Köken: Türkçe
Ataerkil bir yapıyı temsil eden, ata ve erkek figürlerine atıfta bulunan bir isim.
Köken: Türkçe
Ata sözcüğünden türetilmiş olup, Türklerdeki ata kavramına atıfta bulunan bir isim.
Köken: Türkçe
Güneşin doğuşu, yeni bir başlangıç.
Köken: Türkçe
Yüce, yüksek, büyük anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Saldırgan, cesur, saldırı yapan.
Köken: Türkçe
Kuvvetli, güçlü, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, cesur, yiğit.