Köken: Türkçe
Kahraman, yiğit, savaşçı.
Köken: Türkçe
Güçlü, cesur, yiğit.
Köken: Türkçe
Sarışın ya da açık tenli, cesur, yürekli kadın.
Köken: Türkçe
Güçlü, dayanıklı, cesur olan.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Hedefe ulaşma, başarıya ulaşma anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Kahraman, yiğit, cesur kişi.
Köken: İbrani
Zaman anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Bağışlanmış, hayırsever, iyiliksever.
Köken: Arapça
Gelecek, ileride olan.
Köken: Türkçe
Deniz veya okyanus anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
At üzerinde gidebilen, at binen kişi.
Köken: Türkçe
Atlı, at binen veya atla ilgili olan kişi.
Köken: Türkçe
Atlı olan, ata binen.
Köken: Türkçe
Yırtıcı bir kuş türü; genellikle avcılık için yetiştirilen ve hızlı uçabilen bir kuş.
Köken: Sanskrit
Bireyin özünü veya ruhunu ifade eden terim.
Köken: Türkçe
Küçük bir çocuk veya genç erkek.
Köken: Yunanca
Maddeyi oluşturan en küçük birim.
Köken: Türkçe
Savaşçı, cesur, lider.
Köken: Türkçe
Cesur, kahraman.
Köken: Türkçe
Büyük bir güç ve cesaret simgesi; tarihsel olarak, Hun İmparatorluğu'nun kurucusu Attila'nın adıyla ilişkilendirilir.
Köken: Arapça
Sözlükte 'bir şeyi anlamak, kavramak' anlamına gelir.
Köken: Latince
Hava, ruh, atmosfer; bir şeyi çevreleyen ince, hafif bir varlık.
Köken: Türkçe
Savaşçı, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Avcılık yapan, hayvan avlayan kişi.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, dayanıklı.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, nazik anlamında kullanılan bir isim.
Köken: İran
Sakin, huzurlu olan; rahatlatıcı.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, güçlü olan.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, azimli olan kişi.
Köken: Türkçe
Avşar, Türk boylarından biri; ayrıca bu boyun adını taşıyan bir soy veya aile adı.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri veya kasaba.
Köken: Türkçe
Teselli, rahatlama; birinin acısını hafifletme durumu.
Köken: Türkçe
Küçük başlı, sevimli bir hayvan.
Köken: Türkçe
Gece gökyüzünde parlayan doğal uydu.
Köken: Arapça
Aya, yükselmiş, yüksek olan, güzel anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ayaba, eski Türkçe'de 'çocuk, genç kız' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ay ışığı, ayın aydınlattığı alan; aydınlık, parlaklık.
Köken: Türkçe
Ayal ismi, yaygın olarak kullanılan bir kadın ismidir. Genellikle 'güzel', 'zarif' gibi anlamlar taşır.
Köken: Türkçe
Yüksek, ulvi, yüce.
Köken: Türkçe
Ayaltın, ayın altında veya ay ışığında parlayan anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Güneşin doğdukça aydınlatan, ışık saçan; bazı yerlerde 'güneş' anlamında da kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Ayanç, bir şeyin belirli bir ölçüdeki karşılığı veya oranı anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Ay ışığı, ayın aydınlattığı yer.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, değerli.
Köken: Türkçe
Güneşin ilk ışıkları, şafak.
Köken: Türkçe
Ayaşan, 'ayaş' kökünden türemiş olup, 'yaşayan', 'hayatta kalan' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Yüksek, büyük, yüce; aynı zamanda bir soyadı olarak da kullanılır.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, aziz olan.