Köken: Arapça
Kulluk eden, Allah'a ibadet eden
Köken: Arapça
Selam veren, barış getiren.
Köken: Arapça
Allah'a yakın olan, O'na ibadet eden.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden
Köken: Arapça
Rahim olan, merhametli.
Köken: Arapça
Rahman olan, merhametli.
Köken: Arapça
Allah'a yakın olan, O'na ibadet eden.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden
Köken: Arapça
Allah'ın rızasını kazanmak için çalışan, gayret eden kişi.
Köken: Arapça
Kulluk eden, Allah'a ibadet eden
Köken: Arapça
Allah'a yakın olan, O'na dost olan.
Köken: Arapça
Barış, selamet anlamına gelir.
Köken: Arapça
Barış ve selamet anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; güzel ahlaklı.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hayırlı olan.
Köken: Arapça
Allah'a yakın, Allah'ın sevgisini kazanan.
Köken: Türkçe
Bir kişinin veya varlığın yokluğunda, onun için hissettiği özlem veya acı.
Köken: Arapça
Tanrının kulu
Köken: Arapça
Küçük, az, önemsiz.
Köken: Arapça
Allah'a ibadet eden, Allah'a kulluk eden kişi.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, naz ve zarafet sahibi olan kişi.
Köken: Türkçe
Güzel ve hoş bir şekilde süzülen, akıcı bir şekilde akan.
Köken: Sanskrit
Her şeyin ruhu, evrenin özüdür.
Köken: Hintçe
Büyüleyici ve çekici olan; etkileme gücü yüksek.
Köken: Farsça
Hayat suyu, yaşam kaynağı
Köken: Farsça
Hayat suyu, yaşam kaynağı, yaşam veren.
Köken: Arapça
Sakin, huzurlu, rahat.
Köken: Farsça
Temiz, saf, güzel.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden.
Köken: Arapça
Anıt, belirli bir amaç için yapılmış olan yapılar; genellikle tarih veya kültürel öneme sahip yapılar.
Köken: Arapça
Anıt, bir şeyi veya bir kişiyi anma amacıyla dikilen yapılar.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden
Köken: Arapça
Kullanan, ibadet eden, kulluk eden kişi.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, sevecen bir kişi.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, sevimli olan.
Köken: Arapça
Küçük, az olan; aynı zamanda bir isim olarak da kullanılır.
Köken: Arapça
Özel günlerde giyilen, şık ve gösterişli elbise.
Köken: Arapça
Özel günlerde giyilen, genellikle şık ve gösterişli kıyafet.
Köken: Türkçe
Kapı veya pencere gibi açılıp kapanabilen bir yapının bir parçası.
Köken: Türkçe
Küçük, ince bir yapıya sahip olan; zayıf.
Köken: Türkçe
Genellikle güzel ve zarif bir kişiler için kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Şan, şöhret, itibar.
Köken: Arapça
Kulluk eden, Allah'a ibadet eden
Köken: Arapça
İyi haber, müjde veren.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli bir çocuk; genellikle sevimlilik ifade eden bir isim.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur olan kişi.
Köken: Arapça
Güzel, güzel görünüm; zarafet.
Köken: Arapça
Korkusuz, cesur.
Köken: Arapça
Kötü, kötü niyetli, zararlı.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan; güzel bir şekilde.