Köken: Türkçe
Coşkulu, neşeli, heyecanlı.
Köken: Türkçe
Cömert, başkalarına yardım etmeyi seven, eli açık olan kişi.
Köken: Türkçe
Küçük çocuklar için kullanılan sevimli bir hitap.
Köken: Kürtçe
Cudi, genellikle 'yüksek dağ' veya 'dağlık bölge' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Cudi Dağı'na atıfta bulunan veya bu dağla ilişkili olan.
Köken: Arapça
Güzel, hoş, nazik
Köken: Türkçe
Yıldız, özellikle de parlak olanı.
Köken: Arapça
İslam dininde haftanın beşinci günü, Müslümanların topluca namaz kıldığı gün.
Köken: Arapça
Cuma günü yapılan toplu ibadet.
Köken: Türkçe
Cumali ismi, 'Cumartesi günü doğmuş olan' anlamına gelir.
Köken: Arapça
Cuma günü, Müslümanların topluca ibadet ettiği gün.
Köken: Türkçe
Cumartesi günü doğmuş olan.
Köken: Türkçe
Cumayı takip eden gün, yani Cumartesi.
Köken: Türkçe
Cumhuriyetin kısaltması; halk yönetimi.
Köken: Türkçe
Halkın egemenliğine dayanan yönetim biçimi.
Köken: Türkçe
Cunfer, genellikle 'güzel, nazik' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Latince
Şifa, tedavi.
Köken: Türkçe
Bir kişinin soyadı veya unvanı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Küçük bir yerleşim yeri, köy.
Köken: Türkçe
Cüferiye, genellikle 'güzel' veya 'nazik' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük bir köy veya yerleşim yeri.
Köken: Arapça
Allah'ın kullarına olan lütfu, ihsanı.
Köken: Arapça
Güzel sesle şarkı söyleyen, şair.
Köken: Arapça
İyi, güzel, erdemli olan; yiğit.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli; aynı zamanda bir erkek ismi.
Köken: Türkçe
Bir işi başarmak için gösterilen gayret, emek.
Köken: Türkçe
Erkek ismi; cesur, yiğit, kahraman anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Geçici barınma amacıyla hazırlanan, genellikle hafif malzemeden yapılmış örtü.
Köken: Türkçe
Çagatay ismi, Türkçe kökenli olup, 'çağ' anlamına gelir ve genellikle 'çağdaş' veya 'modern' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Zaman diliminde bir dönemi ifade eden kelime.
Köken: Türkçe
Zamanın ilerleyişi; çağ, dönem.
Köken: Türkçe
Çağaçan ismi, 'çağ' ve 'çan' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'çağ' dönem, çağdaş anlamında kullanılırken, 'çan' ise ses, yankı anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Çağrışım, çağrıda bulunma; çağrışım yapma.
Köken: Türkçe
Çağlayan, çağrıda bulunan, çağıran anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek, güçlü, kudretli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek sesle çakan gök gürültüsü.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Çağ, dönem; zaman dilimi.
Köken: Türkçe
Çağbay ismi, çağ kelimesinden türetilmiş olup, çağ dönem, zaman anlamına gelir. Ayrıca, 'bay' kelimesi de erkek anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Çağdaş, modern, güncel olan; bir döneme ait.
Köken: Türkçe
Çağdaş, modern anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Modern, çağımıza uygun olan.
Köken: Türkçe
Çağıl, çağlayan, akıntı veya suyun hızlı bir şekilde aktığı yer anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Yüksek sesle çıkan, gürültü yapan ses.
Köken: Türkçe
Zamanın ilerlemesi, çağdaşlık.
Köken: Türkçe
Çağırmak fiilinden türetilmiş, birini davet etmek veya yanına çağırmak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Çağıl, akarsu veya dere anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Çağ, dönem, zaman; bir olayın veya durumun meydana geldiği süre.
Köken: Türkçe
Çağdaş, modern, güncel olan.
Köken: Türkçe
Bir bitki türü; genellikle yeşil yapraklı ve meyve veren bir bitki.