Köken: Türkçe
Duygularla ilgili olan, hissetme yetisine sahip.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği içsel durum veya his.
Köken: Türkçe
Duygulu, hissetme yeteneği yüksek olan kişi.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durumlar.
Köken: Türkçe
Duygu, bir kişinin hissettiği, içsel olarak deneyimlediği duygusal durum veya his.
Köken: Türkçe
Duygularını ifade edebilen, hisleri güçlü olan kişi.
Köken: Türkçe
Duyularla ilgili veya duyularla algılanan.
Köken: Türkçe
Küçük, sevimli, tatlı.
Köken: Türkçe
Ahşap veya metal gibi malzemeleri işleyerek çeşitli eşyalar yapan, marangoz.
Köken: Türkçe
Küçük bir şeyin, bir nesnenin ya da bir olayın adı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Dündaralp, cesur ve yiğit anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Üzerinde insan, hayvan ve bitkilerin yaşadığı, su ve hava ile çevrili gezegen.
Köken: Türkçe
Dünya ile ilgili olan; dünya üzerinde yaşayan veya dünya ile bağlantılı olan.
Köken: Türkçe
Dünya ile ilgili olan, dünya ile ilgili şeyler.
Köken: Türkçe
Klasik Türk edebiyatında kullanılan bir kadın ismi.
Köken: Farsça
Bir tür bayrak veya sancak.
Köken: Türkçe
Düri, güzel, zarif anlamına gelir.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, ince.
Köken: Türkçe
Dürüst, samimi, doğru olan.
Köken: Arapça
Değerli, kıymetli, parlak.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, zarif kadın.
Köken: Türkçe
Dürüst, samimi, içten olan kişi.
Köken: Türkçe
Dürüst, samimi, içten olan kişi.
Köken: Türkçe
Dürüst, samimi, içten olan; doğru sözlü.
Köken: Türkçe
Dürüst, doğru, samimi olan; içten.
Köken: Türkçe
Düşünme eylemi; akıl yürütme, fikir oluşturma.
Köken: Türkçe
Düşünce ile ilgili olan, zihinsel faaliyetlere dair.
Köken: Türkçe
Hayal, düş.
Köken: Türkçe
Düzeltmek, hataları gidermek veya bir şeyi doğru hale getirmek anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Düz, yatay, eğimsiz; bir şeyin düz bir yüzeye sahip olması durumu.
Köken: Türkçe
Düzgün, düzgün bir şekilde, düzgün olan; hatasız, eksiksiz.
Köken: Türkçe
Türkçede genellikle 'hava, atmosfer, evren' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İslami bir isim olup 'görkemli', 'şanlı' anlamlarına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, becerikli veya yetenekli olan kişi.
Köken: Arapça
Ebed, sonsuzluk, daima var olan anlamına gelir.
Köken: Arapça
Sonsuzluk, ebediyen var olma durumu.
Köken: Arapça
Ölümden sonrasını, ebedi yaşamı ifade eden bir terim.
Köken: Arapça
Övgüye değer, güzel, hoş.
Köken: Arapça
Güzel söz, güzel anlam, güzel konuşan.
Köken: Türkçe
Eblike, genellikle güzel, nazik ve zarif bir kadını tanımlayan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Ebozeyt, genellikle doğaya ya da tarıma yönelik bir insan adıdır; belirli bir anlamı olmayabilir.
Köken: Arapça
Küçük bir alanda toplanmış; yerleşmiş; oturmuş olan.
Köken: Türkçe
Su üzerindeki dalgalanma, dalga; genellikle güzel bir görünüm veya sanatsal bir estetik ifade eden bir terim.
Köken: Arapça
Kuran'da geçen ve 'baba' anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
Sözünde duran, güvenilir kimse.
Köken: Arapça
Öğretici, bir şeyin en iyi şekilde öğrenilmesini sağlayan; aynı zamanda 'büyük' veya 'en değerli' anlamında da kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Ebu anlamında babası olan.
Köken: Arapça
Kendine özgü düşüncelere sahip, derin bilgi sahibi olan; aynı zamanda 'izleyen' veya 'gözetleyici' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İyi, güzel, erdemli olarak tanımlanan bir kişi.
Köken: Türkçe
Hayat, yaşam.