Köken: Farsça
Veda, birine veya bir şeye ayrılma, uğurlama anlamında kullanılan bir sözdür.
Köken: Türkçe
Uygun, uygun olan; iyi, elverişli.
Köken: Türkçe
İyi, uygun, yararlı olan; olumlu bir durumu ifade eden bir kelime.
Köken: Türkçe
Elveren, bir şeyi vermek, sunmak ya da bağışlamak anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Vedalaşma, ayrılık; genellikle birine hoşça kal demek için kullanılır.
Köken: İbranice
Tanrı'nın yaşamı, Tanrı'nın neşesi
Köken: İbrani
Tanrı'nın kurtuluşu
Köken: Arapça
Tek olduğuna inanılan, değerli, nadir olan.
Köken: Farsça
İşlerin düzgün ve iyi bir şekilde yapılması, işlerin verimli bir şekilde ilerlemesi.
Köken: Arapça
Birine bırakılan, teslim edilen şey; güvenilen, emanet edilen.
Köken: Arapça
Allah'ın emri, Allah'ın iradesi
Köken: Arapça
İlahi, kutsal anlamına gelen bir isim.
Köken: Arapça
Akraba, yakın; aşağılama amacı taşımayan bir hitap şekli olarak da kullanılabilir.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren, yardımcı olan.
Köken: Türkçe
Küçük, narin, zarif.
Köken: Türkçe
Çalışma, gayret, çaba.
Köken: Türkçe
Sevgi, merhamet, özlem gibi duyguları çağrıştıran, nazik ve şefkatli bir kişilik yapısına sahip olan kadın ismi.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri, kasaba.
Köken: Almanca
Yükseliş, yükseklik; aynı zamanda 'güçlü' veya 'kuvvetli' anlamlarına da gelebilir.
Köken: Arapça
Hükümdarlık, saltanat, egemenlik anlamına gelir.
Köken: Fransızca
Sevgi, dostluk ve güzel şeyler simgeleyen bir isim.
Köken: Arapça
Güvenilir, emin olan.
Köken: İslami
İslam kültüründe 'iman eden', 'güvenen' anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Güvenilir, emin olan kişi.
Köken: Arapça
İnşaat, yapı, sağlamlık anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Emin, güvenilir, sağlam, kesin olan.
Köken: Türkçe
Eminhan ismi, 'emin' kelimesinden türetilmiştir ve güvenilir, sağlam, emin olan kişi anlamına gelir.
Köken: Farsça
Fırtına, şiddetli rüzgar; ayrıca yükseklik, yük başındaki yük gibi anlamlar da taşır.
Köken: Türkçe
Eminkadin ismi, 'emin' kelimesinden türetilmiş olup, güvenilir, itimat edilen anlamında kullanılmaktadır.
Köken: Arapça
Emir, yönetici, komutan veya lider anlamına gelir.
Köken: Arapça
Emir olan, yönetici, lider.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli olan; yönetme yetkisi olan.
Köken: Türkçe
Emir, komut; can, ruh anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
Hükümdar, lider, emir.
Köken: Arapça
Nazik, naz, cilve gibi anlamları olan bir isim.
Köken: Arapça
Şah, hükümdar; emir olan, yönetici.
Köken: Arapça
Şan, şeref, onur sahibi olan kişi.
Köken: Türkçe
Emiş, beslemek, büyütmek anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Emişe, emme eylemini gerçekleştiren, süt emen bebek veya çocuğa verilen bir isim.
Köken: Türkçe
Bir kadın ismi; genellikle 'öğüt, nasihat' anlamına gelir ve bazen de 'kibar' anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Kuvvetli, güçlü, cesur.
Köken: Türkçe
Emrah ve Can isimlerinin birleşimi; 'Emrah' kelimesi 'aşık, sevgili' anlamına gelirken, 'Can' ise 'hayat, ruh' anlamındadır.
Köken: Arapça
Kuran'da geçen bir isim olup, 'iman eden, inanan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Emrehan ismi, 'dost' veya 'arkadaş' anlamına gelen 'emre' kökünden türetilmiştir.
Köken: Arapça
Emir, yönetici, komutan anlamına gelir.
Köken: Arapça
Şeriat kurallarına uygun olan, güzel, zarif.