Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; bir şeyin en başındaki.
Köken: Türkçe
Yılın en sıcak ve güneşli döneminden önceki mevsim.
Köken: Türkçe
İlkbahar mevsiminin başlangıcını ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlk ve en başta olan; başlangıç.
Köken: Türkçe
Temel, esas, kural veya prensip.
Köken: Türkçe
İlkelerle hareket eden, prensip sahibi olan.
Köken: Türkçe
İlk çağlara ait, gelişmemiş veya basit olan.
Köken: Türkçe
İlkeler, kurallar veya değerler olarak kabul edilen temel esaslar.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur olan.
Köken: Türkçe
İlkbahar çiçeklerinden biri olan ve genellikle baharın habercisi olarak kabul edilen bir çiçek.
Köken: Türkçe
İlk ışık, yeni bir başlangıcı veya umut verici bir durumu simgeler.
Köken: Türkçe
İlk olan, bir şeyin başlangıcı.
Köken: Türkçe
İlkbahar mevsiminin başlangıcını simgeleyen, yeni başlangıçları ve tazeliği ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; öncelikli olan.
Köken: Türkçe
İkiz olan, iki tane olan.
Köken: Türkçe
İlkbahar iklimi, ılıman ve nemli hava koşullarını ifade eder.
Köken: Türkçe
İlk ve nazik, nazlı, zarif olan.
Köken: Türkçe
İlk ve yeni olan, başlangıç.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; temel olan.
Köken: Türkçe
İlk, başlangıç; en başta olan.
Köken: Türkçe
İlk sevgiyi, ilk aşık olmayı ifade eden bir isim.
Köken: Türkçe
İlksoy, ilk soy, köken, soydan gelen ilk nesil.
Köken: Türkçe
İlkşen, ilkbahar mevsiminde doğan, yeni başlangıçları simgeleyen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlkut, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutay ismi, 'ilk' ve 'kut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kut' ise kutlu, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkutlu ismi, 'ilk' ve 'kutlu' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'ilk' başlangıç, 'kutlu' ise kutsal, bereketli anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İlkün ismi, 'ilk' anlamına gelen 'ilk' kelimesinden türetilmiş olup, yeni başlangıçları, yenilikleri simgeler.
Köken: Türkçe
İlkünsal, ilk insan veya ilk yaratılan anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Yaz mevsiminin başlangıcı, ilkbahar.
Köken: Türkçe
Hastalık, rahatsızlık; mecazi anlamda bir sorun veya sıkıntı.
Köken: Türkçe
İlmafer ismi, 'bilgili, akıllı' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlmen, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Arapça
Bilim, bilgi, öğrenim.
Köken: Türkçe
İlmi, bilgi ile ilgili olan; ilimle ilgili.
Köken: Arapça
İlmî, bilgiyle ilgili olan; bilimsel.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif.
Köken: Türkçe
Savaşçı, savaş alanında yer alan kişi.
Köken: Türkçe
Savunma, koruma anlamına gelen bir terim.
Köken: Türkçe
Sevgi, ilgi ve bağlılık duygusu.
Köken: Türkçe
İlseven, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'bir yere ait olan, o yerin insanı' anlamında kullanılabilir.
Köken: Türkçe
İlsever, 'il' kelimesinden türemiş olup, 'il' ile ilgili olan, ilsever anlamında kullanılan bir terimdir.
Köken: Türkçe
Su, su kaynakları.
Köken: Türkçe
İlşen ismi, 'güzel, hoş, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltan ismi, 'iltifat eden, nazik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltaş ismi, 'il' ve 'taş' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'il' kelimesi 'ülke, memleket' anlamına gelirken, 'taş' ise 'sağlam, dayanıklı' anlamındadır.
Köken: Türkçe
İltay ismi, 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İltek, iltifat eden, nazik, kibar.
Köken: Türkçe
İltemir, 'yönetici, hükümdar' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Temiz, saf, arı.