Köken: Türkçe
İltemür, 'savaşçı' veya 'zafer kazanan' anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
İlten, dost, arkadaş anlamına gelen bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük, nazik, zarif anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
Türk tarihinde, Türk milletinin ilk devletini kuran ve yöneten kişi.
Köken: Türkçe
Bir kişinin adı; tarihi bir şahsiyet olan İltutmuş, Selçuklu Devleti'nin önemli hükümdarlarından biridir.
Köken: Türkçe
Güzel, hoş, sevimli.
Köken: Türkçe
Kötü ruhlu, kötü niyetli.
Köken: Türkçe
İlvan ismi, genellikle 'güzel, hoş' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İlahî, Tanrı'nın bir sıfatı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İlyaz ismi, 'yaz' kökünden türetilmiş olup, 'yaz mevsimi' veya 'yaz dönemi' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İman eden, inanan kişi.
Köken: Arapça
İyilik yapan, yardım eden
Köken: Türkçe
İmahan ismi, hayal gücü yüksek, yaratıcı ve sanatsal yetenekleri olan kişileri tanımlamak için kullanılan bir isimdir.
Köken: Arapça
İslam dininde dini lider, camide vaaz veren ve toplumu yönlendiren kişi.
Köken: Arapça
İmam olan, önderlik eden.
Köken: Arapça
İnanç, güven, bir şeyin doğru olduğuna dair duyulan kesinlik.
Köken: Türkçe
İmat, bir şeyin yapılması, oluşturulması anlamına gelir.
Köken: Arapça
Allah'ın ihsanı, Allah'ın lütfu
Köken: Arapça
Hafif rüzgar, meltem.
Köken: Arapça
Yardım, destek anlamına gelen bir isim.
Köken: Türkçe
İme, bir kişinin adı veya unvanı.
Köken: Türkçe
Bir topluluk içinde, ortak bir işin, dayanışma ve yardımlaşma ile yapılması.
Köken: Türkçe
Küçük bir su akıntısı veya dere.
Köken: Türkçe
Görsel bir tasarım, hayal gücünde canlanan görüntü.
Köken: Türkçe
Yok etme, ortadan kaldırma.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren, destekleyici.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur.
Köken: Türkçe
Göç eden, bir ülkeye yerleşen kişi.
Köken: Türkçe
İmmihan ismi, 'koruma, savunma' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İnanç, iman.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri veya köy.
Köken: Arapça
İmran, 'inanç' veya 'güç' anlamına gelir.
Köken: Arapça
İmran, 'bir şeyin gelişmesi, büyümesi' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Güçlü, kuvvetli, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Göz alıcı, parlak, ışık saçan.
Köken: Türkçe
Bir şeyi arzulama, özlem duyma durumu.
Köken: Türkçe
İmrihan ismi, 'İmri' ve 'han' kelimelerinin birleşiminden oluşur. 'İmri', 'hayat' anlamına gelirken, 'han' ise 'bey', 'lider' anlamındadır. Dolayısıyla, İmrihan ismi 'hayat lideri' veya 'hayatın hükümdarı' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir su akıntısı veya dere.
Köken: Türkçe
İnal ismi, 'bir şeyin içindeki, özünde bulunan' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İnalbey, Türkçe kökenli bir isim olup, 'bey' unvanı ile birlikte kullanılan bir erkek ismidir.
Köken: Türkçe
İnalcık, Türkçe'de 'inal' kökünden türetilmiş olup, 'bir şeyin içine girmek, dalmak' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir hayvanın veya nesnenin adıdır; genellikle sevimli ve zarif olan şeyler için kullanılır.
Köken: Türkçe
İnaltekin ismi, 'inal' ve 'tekin' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'inal' kelimesi 'yüce, yüksek' anlamına gelirken, 'tekin' ise 'tek, biricik' anlamındadır. Bu bağlamda, İnaltekin ismi 'yüce olan biricik' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
İnanmak, güvenmek; bir şeyin doğru olduğuna dair inanç.
Köken: Türkçe
İnanç sahibi olan, inancı güçlü olan.
Köken: Türkçe
Bir şeye güven duyma durumu; bir şeyin doğru, gerçek veya güvenilir olduğuna inanma hali.
Köken: Türkçe
Bir şeye güven duyan, inanan kişi.
Köken: Türkçe
İnanma durumu, güvenme.
Köken: Türkçe
İnanılmaz bir şeyin ya da durumun gerçekleşmesi; inanç, güven.
Köken: Arapça
İyilik, hayır, lütuf anlamına gelir.