Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Arapça

Şafii, İslam hukukunda bir fıkıh mezhebi olan Şafi Mezhebi'ne mensup kişiyi tanımlar.

Köken: Türkçe

İran kökenli bir isim olup, 'hükümdar' veya 'padişah' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Şahabeddin, dinin şefaati ya da dinin nuru anlamlarına gelir.

Köken: Arapça

Şahitlik, tanıklık etme durumu; bir şeyin doğruluğunu belirtme.

Köken: Arapça

Şahan, güçlü, kudretli, müreffeh anlamına gelir.

Köken: Farsça

Şahbaz, 'şahin' veya 'yırtıcı kuş' anlamında kullanılan bir terimdir. Ayrıca, 'yüce' veya 'ulaşılmaz' anlamları da taşıyabilir.

Köken: Arapça

Birinin bir başkası için Allah'ın affını ya da yardımını dilemesi.

Köken: Türkçe

Tarihte bir Türk boyunun adı; aynı zamanda bir soy adı.

Köken: Arapça

Tıp uzmanı, doktor.

Köken: Türkçe

Küçük ve sevimli bir şey, genellikle şirin bir nesne veya canlı için kullanılan bir terim.

Köken: Arapça

Şerefli, değerli, onurlu

Köken: Farsça

Taç, bir kişinin başına koyduğu süs eşyası, genellikle krallarla ilişkilendirilen bir simge.

Köken: Arapça

Güzel, hoş, sevimli

Köken: Arapça

Ticaretle uğraşan, mal alıp satan kişi.

Köken: Arapça

Saklı, gizli olan; görünmeyen.

Köken: Farsça

Bir tür örtü veya örtüyle kaplama, genellikle baş için kullanılan bir giysi.

Köken: Türkçe

İyi, güzel veya olumlu olan şeyleri simgeleyen bir isim.

Köken: Arapça

Çabuk, hızlı, geç kalmayan; aynı zamanda 'bir şeyi başlatan, yol açan' anlamları da vardır.

Köken: Arapça

Güçlü, dayanıklı, cesur.

Köken: Arapça

Yardımcı, takip eden; izleyen.

Köken: Arapça

Tahir, temiz, saf, pak anlamına gelir.

Köken: Arapça

İyi, güzel, hoş olan; sevimli.

Köken: Arapça

Huzur, dinginlik, rahatlık.

Köken: Arapça

Beğenme, değer verme, övgü.

Köken: Arapça

Allah'a (C.C.) ait olan, Allah'ın kullarından biri.

Köken: Türkçe

Uca: yüksek, yüce; Ucaer: yüceltici, yücelten; Ucatekin: yücelik içinde olan.

Köken: Türkçe

Genellikle güçlü, iradeli ve cesur kişileri ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

Geniş bir deniz manzarası, ufuk çizgisine kadar olan su alanı.

Köken: Türkçe

Görünüşteki, belirmiş olan, ufuk çizgisi.

Köken: Türkçe

Başka bir şeyin olumsuz anlamda bir benzeri; kötü bir örnek.

Köken: Türkçe

Uğur, şans, bereket, hayır anlamına gelir. Ayrıca, iyi talih veya mutluluk getiren şey anlamında da kullanılır.

Köken: Türkçe

Kıymetli, değerli; aynı zamanda bir kelime olarak öz anlamında 'ulaşmak' demektir.

Köken: Arapça

Müslümanların tarihindeki önemli bir dağın adı, ayrıca güç ve dayanıklılığı simgeleyen bir isim.

Köken: Arapça

Kardeşlik, dostluk.

Köken: Türkçe

Yüksek, uçurum kenarında, dağın tepe noktası gibi anlamlar taşıyan bir isim.

Köken: Türkçe

İletişim veya haber taşıyan, haberci; bir kimsenin veya bir şeyin bir yerden başka bir yere ulaşmasını sağlayan.

Köken: Türkçe

Türkçede 'döngü, halka' anlamına gelen bir kelime; Ulamlı ise 'döngüsel' veya 'dairevi' anlamında kullanılabilir.

Köken: Türkçe

Ulaç, gezi veya seyahat anlamına gelen bir isimdir; özgürlüğü ve keşfi simgeler.

Köken: Arapça

İbadet eden, kullukta bulunan

Köken: Arapça

Allah'a kul olan, Allah’a itaat eden.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek olan.

Köken: Türkçe

Ülke, toprak parçası; bir devletin sınırları içinde bulunan coğrafi alan.

Köken: Türkçe

Türkçe'de genellikle bir erkek ismi olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Bir şeyin eşit olarak paylaşılması.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş veya güzel bir davranış sergilemek.

Köken: Arapça

Güzel, hoş; güzel görünüşlü.

Köken: Türkçe

Belirgin bir anlamı yoktur, ancak bazı kaynaklarda 'açık, net' anlamında kullanılmakta.

Köken: Türkçe

Ülgenalp ismi, 'ülge' kelimesinden türetilmiş olup, 'güçlü, kuvvetli, yüce' anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Ülke, ulus ya da toplum yararına olan şeyleri ifade eden bir isim.

Köken: Türkçe

İleriye yönelik, gelecekten beklenen ya da umut edilen durum; ulaşılmak istenen hedef.