Köken: Türkçe
Bir tür bitki veya çiçek ismi.
Köken: Arapça
İşlerin yolunda gitmesi, müreffeh bir hayat.
Köken: Arapça
Bir çeşit değişken veya tanımlayıcı olan isim.
Köken: Türkçe
Kendine güvenen, cesur olan kişi.
Köken: Arapça
Küçük, zarif; nazik.
Köken: Arapça
Adaletli, doğru olan.
Köken: Arapça
Kendine özgü, belirgin özellikleri olan.
Köken: Türkçe
Sıcak, dostça, samimi bir şekilde yaklaşan; içten.
Köken: Arapça
Adaletle ilgili, hukuki.
Köken: Arapça
Hukukî bir kurum; adaletin sağlandığı yer.
Köken: Arapça
İlk insan, insanlık, insan anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
İyi, güzel, hoş olan.
Köken: Arapça
Resmi belgelerin yazıldığı, devlet işlerinin yürütüldüğü yer.
Köken: Arapça
Noterlik, resmi işlemleri düzenleyen ve yürüten kurum.
Köken: Türkçe
Adı bilinmeyen, isimsiz.
Köken: Türkçe
Bir kişinin veya nesnenin kimliğini belirten sözcük.
Köken: Arapça
Kulluk eden, ibadet eden anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Arapça
İlgili, sevimli, dostane
Köken: Arapça
Kulluk eden, kulluk eden kişi.
Köken: Arapça
Dini bir terim olan 'Adviye', dualar ve manevi himaye anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Şen, neşeli, yaramaz çocuk.
Köken: Arapça
Yüksek, yüksekten bakma, yükseklik.
Köken: Arapça
Şans, talih, baht anlamına gelir.
Köken: Arapça
Güzel, zarif.
Köken: Türkçe
Yardımcı, destek veren.
Köken: Arapça
Doğa olayları; felaket, kaza.
Köken: Arapça
Afet, felaket; özellikle doğal felaketler.
Köken: Arapça
Küçük, sevimli, nazik
Köken: Arapça
Kıymetli, değerli olan; aynı zamanda bir adı temsil eder.
Köken: Arapça
Kalkınma, gelişme anlamında kullanılmaktadır. Ayrıca, güçlü bir kadın imajını temsil edebilir.
Köken: Arapça
Güzel, nazik, sevimli.
Köken: Arapça
Kendine güvenen, cesur, güçlü.
Köken: Arapça
Süslü, narin; güzel olan.
Köken: Türkçe
Afitap, güneş gibi parlayan, ışık saçan, aydınlık anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Farsça
Ateş, ışık, aydınlık anlamına gelir.
Köken: Arapça
İşaret, işaretçi; belirleyici.
Köken: Türkçe
Sağlık, yeterlilik, ve hoşnutluk hali; genellikle yiyeceklerin sağlık verici ve lezzetli olması anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Yemeklerin lezzetli ve keyifli bir şekilde tüketilmesi durumu.
Köken: Arapça
Dizi, sıra; ayrıca herhangi bir şeyin yeni bir hali veya durumu.
Köken: Arapça
Dış görünüşü güzel, zarif olan.
Köken: Türkçe
Afşar, Türk boylarından biri olan Afşarların adını taşıyan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Afşin, Türkiye'de bir yerleşim yeri ve aynı zamanda bir erkek ismidir.
Köken: Arapça
İyi, güzel, erdemli olan kişi.
Köken: Farsça
Kendine özgü, seçkin, saygın kişi.
Köken: Arapça
Çevik, hızlı hareket eden.
Köken: Türkçe
Savaşçı, cesur kişi.
Köken: Polonya
Saf, temiz.
Köken: Polonya
Temiz, saf; kişinin adıdır.
Köken: Türkçe
İstaşan, akışkan; geçişken.
Köken: Türkçe
Küçük, şirin, sevimli anlamında kullanılan bir isim.