Tüm İsimler ve Anlamları

Köken: Türkçe

Küçük, hafif bir şey.

Köken: Türkçe

Ağarantan, genellikle güvenilir, sağlam veya teminat veren anlamında kullanılan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Ağaverdi, genellikle bir isim olarak kullanılan, anlamı 'ağır' ve 'verdi' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir terimdir.

Köken: Türkçe

Ağbacı, genellikle bir kadının, özellikle de bir annenin, çocuklarına veya gençlere karşı şefkatli ve koruyucu bir tutum sergileyen bir terimdir.

Köken: Türkçe

Ağbegim, 'ağ' kökünden türetilmiş olup, 'ağ' anlamında bir sevgi veya bağlılık ifadesi olarak kullanılır.

Köken: Türkçe

Ağbegüm, 'ağ' ve 'begüm' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ağ' kelimesi 'büyük' anlamına gelirken, 'begüm' ise 'beyin eşi' veya 'soylu kadın' anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Küçük, sevimli bir hayvan ya da nesne.

Köken: Türkçe

Ağbilek, 'ağ' ve 'bilek' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ağ' kelimesi genellikle 'büyü' veya 'büyük' anlamında kullanılırken, 'bilek' kelimesi ise vücut kısmını ifade eder. Bu isim, genellikle zarafet ve güç anlamı taşır.

Köken: Türkçe

Ağca, genellikle 'beyaz' veya 'ağ' anlamına gelen bir kelimedir.

Köken: Türkçe

Büyüklük, ululuk, yücelik anlamına gelen bir isim.

Köken: Türkçe

Ağca, genellikle 'beyaz' veya 'saf' anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Ağaç veya ağaç gibi olan, ağaçsı.

Köken: Türkçe

Güçlü, dayanıklı, sağlam.

Köken: Türkçe

Ağgül, gül gibi güzel olan, nazik, zarif anlamında kullanılan bir isim.

Köken: Türkçe

Ağın, bir yerleşim yeri veya köy adıdır.

Köken: Türkçe

Ağır taş, genellikle büyük ve ağır olan taşlar.

Köken: Türkçe

Ağış, bir şeyin ağırlığını veya yükünü ifade eden bir terimdir.

Köken: Türkçe

Ağkız, genellikle güzel ve nazik bir kız anlamında kullanılan bir isimdir.

Köken: Türkçe

Yağmurun bir çeşidi, hafif yağmur.

Köken: Türkçe

Ağnak, genellikle bir tür yün veya iplikten yapılmış, dokuma veya örgü ile elde edilen bir kumaş türüdür.

Köken: Türkçe

Yardımcı, destek veren.

Köken: Arapça

Sonsuz, ebedi olan.

Köken: Arapça

Söz vermek, vaat etmek anlamına gelir.

Köken: Türkçe

Huzur, dinginlik, uyum.

Köken: Farsça

Uyum, ritim veya ahenk.

Köken: Türkçe

Bir tür ağaç veya bitki ismi.

Köken: Arapça

Küçük, az, önemsiz olan.

Köken: Türkçe

Ahıska, Gürcistan'ın Ahıska bölgesine ait olan veya bu bölgeden gelen anlamında kullanılır.

Köken: Türkçe

Ahi, esnaf ve sanatkarların oluşturduğu bir teşkilatın üyesi; aynı zamanda bu teşkilatın değerlerini benimseyen kişi.

Köken: Türkçe

Ahenk, uyum anlamına gelen bir kelime; estetik ve aheng arasında bir ilişkiyi ifade eder.

Köken: Arapça

Yüksek, değerli, saygın kişi.

Köken: Arapça

En çok kullanılan erkek isimlerinden biri, 'en çok sevilen' veya 'en iyi' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Ahmet ve Ali isimlerinin birleşiminden oluşan bir isim.

Köken: Türkçe

Ahmet isminin birleşimi olan bir isim; 'can' kelimesi ise 'hayat, ruh' anlamına gelir.

Köken: Arapça

Güzel, hoş, nazik.

Köken: Arapça

Yıldız, parlayan cisim.

Köken: Arapça

Ay, parlak ve cazibeli olan; genellikle sevimli, tatlı bir kişiliği ifade eder.

Köken: Türkçe

Güzel, hoş, sevimli; güzel bir şekilde yapılan veya söylenen.

Köken: Türkçe

Birlikte yaşayan, kan veya evlilik bağı ile bağlı olan insanların oluşturduğu temel sosyal birim.

Köken: Arapça

Hayat veren, canlandıran; yaşamın kaynağı.

Köken: Türkçe

Ajda, genellikle bir kadın ismi olarak kullanılır, doğada bulunan bir bitki türü anlamına da gelir.

Köken: Arapça

Yüksek, yüce, değerli olan.

Köken: Türkçe

Açıklık, saflık; ayrıca, bir renk olarak beyazı ifade eder.

Köken: Türkçe

Kırmızı renk tonlarından biri.

Köken: Türkçe

Kırmızı, kan rengi.

Köken: Türkçe

Küçük kardeş, özellikle erkek kardeş.

Köken: Türkçe

Akad, tarihsel bir kavim ve Mezopotamya'da bir devletin adı olarak bilinir.

Köken: Türkçe

Akadlı, Akad kökenli olan, Akadlarla ilgili.

Köken: Türkçe

Küçük, genç, yaşı küçük olan.

Köken: Türkçe

Küçük, nazik, zarif; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.