Köken: Türkçe
Akalan, akalan bir şeyin, yani bir şeyin akalması, tutulması veya elde tutulması anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Köklü, derin, sağlam; bir şeyin özüne inen.
Köken: Türkçe
Kökeni Türkçe olan bir isim.
Köken: Türkçe
Kahraman, yiğit, cesur olan kişi.
Köken: Türkçe
Akışkan, su gibi hareket eden; aynı zamanda bir isim olarak kullanılır.
Köken: Türkçe
Akanay ismi, 'akan su' anlamına gelir ve genellikle doğayla ilişkilendirilir.
Köken: Türkçe
Akan su, akıntı; hareket eden, sürekli değişen.
Köken: Türkçe
Akarsu, suyun doğal bir akışla aktığı yer.
Köken: Türkçe
Bir tür bitki; özellikle ormanlık alanlarda yetişen, genellikle dikenli ve sarmaşık gibi büyüyen bir bitki.
Köken: Türkçe
Akan yıldız, gökyüzünde parlayan ve hareket eden bir yıldız.
Köken: Türkçe
Akarsu, su kaynağı.
Köken: Türkçe
Akarca, akarsu veya su kaynağına yakın yerleşim yeri anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Akar su, çay.
Köken: Türkçe
Akarsu, yer yüzeyinde akan su.
Köken: Türkçe
Su akıntısı, dere.
Köken: Türkçe
Küçük bir yerleşim yeri, köy.
Köken: Türkçe
Yüksek, yüce, soylu anlamında bir isim.
Köken: Türkçe
Akasya ağacı; güzel kokulu çiçekleri olan bir ağaç türü.
Köken: Türkçe
Akasoy, 'ak' ve 'soy' kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; 'ak' temiz, saf, 'soy' ise kök, nesil anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük başlı, kısa boylu, zayıf kimse.
Köken: Türkçe
Akatay, genellikle 'kat' kökünden türetilmiş bir isim olup, 'kat' anlamında bir şeyin bir araya getirilmesi veya birleştirilmesi anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Büyük, güçlü, kuvvetli.
Köken: Türkçe
Aydın, aydınlık, bilgi sahibi olan.
Köken: Türkçe
Akbacı, genellikle 'beyaz' veya 'açık renk' anlamında kullanılan bir sözcüktür.
Köken: Türkçe
Karanlık, gece anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Farsça
Büyük, yüce, ulu.
Köken: Türkçe
Akbaş, beyaz başlı veya ak renkli başı olan anlamında kullanılır.
Köken: Türkçe
Akbaşak, beyaz başak anlamına gelir; tarımda kullanılan bir bitki türü veya tahılın başak kısmını ifade edebilir.
Köken: Türkçe
Kahraman, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Kahraman, yiğit, cesur kişi.
Köken: Türkçe
Aile adı olarak kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
Akbayar, genellikle 'açık, beyaz' anlamına gelen 'ak' kelimesi ile 'bayar' kelimesinin birleşiminden oluşan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Beyaz, parlak, aydınlık.
Köken: Türkçe
Aydınlık, açık, parlak olan.
Köken: Türkçe
Kıymetli, değerli, önemli.
Köken: Türkçe
Akbey, 'ak' ve 'bey' kelimelerinin birleşiminden oluşan, 'bey' unvanı taşıyan, ak olan, temiz, saf anlamında kullanılan bir isim.
Köken: Türkçe
İstanbul'da toplu taşıma araçlarında kullanılan akıllı kart.
Köken: Türkçe
Akıl ve bilgelik sahibi olan, bilgili.
Köken: Türkçe
Akboğa, beyaz veya açık renkli boğa anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Küçük bir kuş türü; genellikle yırtıcı kuşlar arasında yer alır.
Köken: Türkçe
Açık renkli, beyazımsı, genellikle saf ve temiz anlamında kullanılan bir terim.
Köken: Türkçe
Beyaz, parlak, aydınlık anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Beyaz, parlak, aydınlık anlamına gelen bir kelime.
Köken: Türkçe
Beyaz kuş, özellikle güvercin.
Köken: Türkçe
Akbulut ismi, 'ak' ve 'bulut' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'temiz, saf bulut' anlamına gelir.
Köken: Türkçe
Aydınlık, parlak, beyaz.
Köken: Türkçe
Akburç, burçların en güzel ve en parlak olanı olarak bilinir.
Köken: Türkçe
Akburçak, bir bitki türü olan ve genellikle yemiş olarak tüketilen bir çeşit baklagildir.
Köken: Türkçe
Akcan, genellikle 'temiz, saf' anlamında kullanılan bir isimdir.
Köken: Türkçe
Küçük bir su kaynağı, dere.